قاصدك! هان، چه خبر آوردی؟

از كجا، وز كه خبر آوردی؟

خوش خبر باشی، اما، اما

گرد بام و در من

بی‌ثمر می‌گردی.

انتظار خبری نيست مرا

نه ز ياری نه ز ديّار و دياری – باری

برو آن‌جا كه بود چشمی و گوشی با كس،

برو آن‌جا كه ترا منتظرند.

قاصدك!

در دل من همه كورند و كرند.

دست بردار ازين در وطن خويش غريب.

قاصد تجربه‌های همه تلخ،

با دل‌ام می‌گويد

كه دروغی تو، دروغ،

كه فريبی تو، فريب.

قاصدك! هان، ولی ... آخر ... ای وای!

راستی آيا رفتی با باد؟

با توام، آی! كجا رفتی؟ آی ...!

راستی آيا جايی خبری هست هنوز؟

مانده خاكستر گرمی، جايی؟

در اجاقی – طمع شعله نمی‌بندم – خردك شرری هست هنوز؟

قاصدك!

ابرهای همه عالم شب و روز

در دل‌ام می گريند.

یه سوال دارم، در واقع یه نوع نظر خواهی

آدمها تو مسیر زندگی به افراد مختلفی برخورد میکنند و از بین اونها به تعدادی دل می بندند و اصطلاحا عاشق اونها میشن. اولا بر مبنای یک نظریه علمی این تعداد بسیار محدوده. یعنی یک انسان درگیر رابطه عاشقی مدت دار به جز چند نفر نخواهد شد.

حالا در انتخابهای عاشقانه دو نظریه وجود داره. 

نظریه اول که معتقد به جدایی جسم و روح در انتخابهای عاشقانه است، عشق نگاه اول را تنها و تنها انتخاب بر اساس جسم میدونه. یعنی انسانها صرفا از روی ظاهر و زیبایی طرف، دچار عشق نگاه اول میشن. و به مرور زمان که شناخت روحیات طرف انجام میشه، ممکنه به این نتیجه برسند که دچار اشتباه شدند. این نظریه بسیار رایج هست و بر مبنای این نظریه عشق نگاه اول که تنها از روی ظاهر بوده، طبیعی است که دچار مشکل شود. 

اما دسته دوم اعتقادی به جدایی جسم و روح ندارند. اونها اعتقاد دارند که وقتی انسان ناگهان یک حس عاشقانه نسبت به کسی احساس میکنه، فقط ظاهر فرد نیست که این حس را ایجاد میکنه، بلکه ترکیبی از ظاهر و روحیات فرد هست که باعث ایجاد حس میشه. در این نگرش، اصلا اعتقادی به اشتباه در انتخاب نیست. بلکه اعتقاد داره، انتخاب بر اساس لایه های درونی شخصیتی ما صورت میگیره. یعنی ما جذب به سمت کسانی میشویم که شخصیت م و روح و روان ما با اون هم سو هست.

بطور مثال دختری که از یک منظقه متوسط و ضعیف به لحاظ سطح طبقاتی و اجتماعی با پسری آشنا میشه که ظاهری بسیار شیک و آراسته داره و اصطلاحا بسیار دخترباز هست، به خاطر شیرین کلامی و خوش صحبت بودن  و یا اصطلاحا با حال بودن طرف هست که جذبش میشه نه ففقط به خاطر ظاهر آراستش. این پسر ممکنه بعد از اینکه کلی سوء استفاده کرد دختره رو رها کنه و بره، مثل دختران قبلی که تو زندگیش بودند. در این نظریه اعتقاد بر اینه که اشتباهی در کار نیست . بلکه انتخاب نتیجه شخصیت و طرز تفکر خود ماست.

شما جزء کدام دسته هستید؟ خوب فکر کنید و نظر خودتون رو بهم بگین.

منتظر نظرات شما دوستان هستم.

شاید هم اشتباه از من بود. از جایی شنیدم، که خوشبختی اون شادیهای کوچکی است که در مسیر زندگیمان بدان بر میخوریم. اما دریغ و صد افسوس که اکثرا، اونها رو رها کرده و در پی رسیدن به قله آرامش همه این چمنزار اطراف مسیر قله را از چشم خود دور کرده ایم و ندیده ایم. 

همای اوج سعادت به دام ما افتد              اگر تو را گذری بر مقام ما افتد 

حباب وار بر اندازم از نشاط کلاه                اگر ز روی تو عکسی به جام ما افتد

شبی که ماه مراد از افق طلوع کند            بود که پرتو نوری به بام ما افتد

ملوک را چو ره خاک بوس این در نیست      کی التفات مجال سلام ما افتد؟

چو جان فدای لبت شد خیال میبستم         که قطره ای ز زلالش به کام ما افتد

خیال زلف تو گفتا که جان وسیله مساز       کز این شکار فراوان به دام ما افتد

ز خاک کوی تو هر دم که دم زند حافظ        نسیم گلشن جان در مشام ما افتد

به نا امیدی از این در مرو بزن فالی             بود که قرعه دولت به نام ما افتد