ای واااااااااااای...

اما روزگاری نزدیک

قرار بود و بی قراریم

چون شبحی، در گوشه گوشه های شهر

        در  کوچه پس کوچه های خلوت تنهاییم

                      در حیات خلوت زندگیم

                                 همه جا فقط او بود و بس، با لبخندی تلخ بر لبانش

خدایا، خدایا، خدایا

چه گناه بزرگی در پیشگاه تو کردم؟!!

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه با هر username كه باشم، من را connect می كند 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه تا خودم نخواهم مرا D.C نمی كند  

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه با یك delete هر چی را بخواهم پاك می كند 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه اینهمه friend برای من add می كند 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه اینهمه wallpaper كه update می كند 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه با اینكه خیلی بدم من را log off نمی كند 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه همه چیز من را می داند ولی SEND TO ALL نمی كند 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه می گذارد هر جایی كه می خواهم Invisibel بروم 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه همیشه جزء friend هام می ماند و من را delete و ignore نمی كند. 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه همیشه اجازه، undo كردن را به من می دهد 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه آن من را install كرده است 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه هیچ وقت به من پیغام the line busy نمی دهد 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه اراده كنم، ON می شود و من می توانم باهاش حرف بزنم 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه دلش را می شكنم، اما او باز من را می بخشد و shout down ام نمی كند 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه password اش را هیچ وقت یادم نمی رود، كافیه فقط به دلم سر بزنم 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه تلفنش همیشه آنتن می دهد 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه شماره اش همیشه در شبكه موجود است 

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه هیچ وقت پیغام no response to نمی دهد  

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه هرگز گوشی اش را خاموش نمی كند  

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه هیچ وقت ویروسی نمی شود و همیشه سالم است

 خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه هیچوقت نیازی نیست براش BUZZ بدهم  

خدا را دوست دارم ، به خاطر اینكه آهنگ حرف هاش همیشه من را آرام می كند

تنها ماندم، تنها با دل بر جا ماندم، چون آهی بر لبها ماندم

باز تنهای تنها

خدا جونم، دوباره این بنده حقیرت از همه جا رونده شد و پیش تو اومد

خداجونم، میدونم این خیلی زشته که عاشق فقط وقتی از معشوقش یاد کنه که کارش گیر باشه، آخه من که میگفتم خداجونم رو دوست دارم، من که ادعا میکنم تو رو یه دنیا دوست دارم، نــــــــــــــــــــــــه، من دارم دروغ میگم، آره اینها عین دروغه، این چطور دوستیه که از دوستم یادی نمیکنم!!! چرا فقط کارم که گیره میام سراغتتتتتتتتتتتتتت

اما حالا با همه این حرفها که خودم میدونم چقدر بد کرده ام، بگذار یه کم باهات درد دل کنم. خدا جووووووون، چرا من از درک حکمت کارهات عاجزم؟ چراااااااااا؟ چرا اینقدر فراز و نشیب؟ دارم به کجا میرم خدا جوووووون؟ من که نمیخوام کفر بگم اما من عقلم ناقصه، با این عقل ناقص هم هر چی فکر میکنم نمی فهممممممممم، بخدا نمیتونم دلیل این همه فراز و نشیب و فشار و سختی های زندگیم رو بفهمم.

چقدر شاملوی عزیز در "سکوت سرشار از ناگفته هاست" حال درونی من رو خوب بیان کرده که:

پیش از آن كه به تنهایی خود پناه برم

از دیگران شكوه آغاز می كنم

فریاد می كشم كه تركم گفتند

چرا از خود نمی پرسم كسی را دارم كه احساسم را  

اندیشه و رؤیایم را

زندگی ام را با او قسمت كنم  

آغاز جدا سری شاید از دیگران نبود

اما خدا به هر روشی که خودت صلاح میدونی کمکم کن که من هم به آرامش برسم، من خیلی نیازمندم:

پس از سفرهای بسیار

و عبور از فراز و فرود امواج این دریای طوفان خیز

برآنم که در كنار تو لنگر افكنم  

بادبان برچینم  

پارو وانهم

سكان رها كنم

به خلوت لنگرگاهت درآیم  

و در كنارت پهلو گیرم  

آغوشت را باز یابم

استواری امن زمین را

زیر پای خویش

مدتها بود اونقدر مشغله و گرفتاری روزمره داشتم که فرصت نداشتم سری به وبلاگم بزنم، اما امروز فرصتی شد که مطلبی جدید بنویسم

در واقع امروز یه مسابقه داریم. دوست دارم بدونم کی میدونه شاعر این شعر کیه؟ منتظر جواب مسابقه هستمااااااااا 

چقدر تاریکند،

گذرگاههای میان درختان در پارک کنار دریا

چه اندازه زرد و روشن اند

لامپ ها!

چه آرامشی دارم کن

از او با من سخن نگو،

بیا و یک امشب نام او را مبر

تو دلپذیری

همدیگر را دوست خواهیم داشت

قدم خواهیم زد من و تو

بوسه خواهیم زد و پیر خواهیم شد

ماه های سبکبال به سرعت خواهند گذشت،

چون ستارگان سفید بر فراز سرمان

خدایا و پروردگارا، چه کسی غیر از تو دارم؟

الیس الله بکاف عبده (سوره زمر - 36)

آیا خداوند برای بنده اش کافی نیست؟

با تشکر از محمد عزیز که همواره حامی من بوده و به من لطف داشته است

از خدا پرسيدم:

خدايا چطور مي توان بهتر زندگي کرد؟

خدا جواب داد :

· گذشته ات را بدون هيچ تاسفي بپذير،

· با اعتماد زمان حالت را بگذران و بدون ترس براي آينده آماده شو.  

· ايمان را نگهدار و ترس را به گوشه اي انداز.  

· شک هايت را باور نکن و هيچگاه به باورهايت شک نکن.

· زندگي شگفت انگيز است فقط اگربداني که چطور زندگي کني

· مهم اين نيست که قشنگ باشي ، قشنگ اين است که مهم باشي! حتي براي يک نفر

· مهم نيست شير باشي يا آهو، مهم اين است با تمام توان شروع به دويدن کني

· كوچك باش و عاشق.. كه عشق مي داند آئين بزرگ كردنت را ،

· بگذارعشق خاصيت تو باشد نه رابطه خاص تو باکسي،

· موفقيت پيش رفتن است نه به نقطه ي پايان رسيدن،

· فرقى نمي كند گودال آب كوچكى باشى يا درياى بيكران... زلال كه باشى، آسمان در توست