آخر هفته گذشته یه فرصتی دست داد تا از این هیاهوی تهران بزرگ با این هوای آلوده دور بشم. یه ماموریت کاری به چالوس، تنکابن و انزلی، اونم توی هوای فوق العاده اواخر اسفند.

میدونم همه شما بارها و بارها شمال ایران رفته اید، اما الان میخوام منطقه ای رو معرفی کنم که کمتر رفتید. آخه میدونید اکثر کسانی که شمال میرن سعی میکنن در کمترین زمان ممکن فقط به مقصد برسند. حالا مقصد میتونه مشهد باشه، آستارا و اردبیل باشه و یا خیلی جاهاب دیگه. این باعث میشه طول جاده اصلی مسیر شما رو طی کنیم. مسیری که شهرهای اصلی را شامل میشه، از یه سر به قائمشهر، آمل، بابل، چالوس، رودبار، منجیل و چندین شهر اصلی دیگه در طول جاده ختم میشه.

اما کافیه کمی از این مسیر اصلی دور بشین. برین تو عمق جنگلهای سرسبز شمال که در دامنه رشته کوه الوند قرار دارند. اونوقت به مناطق بکر و فوق العاده زیبایی روبرو میشین که چشمتون واسه ساعتها به زیبایی اون خیره میمونه.

تو این سفر به واسطه اینکه یکی از افرادی که باهاش قرار داشتیم، خودش ساکن تنکابن( شهسوار) بود، ما رو به منطقه ای فوق العاده سرسبز برد به نام  دو هزار، سه هزار.

البته اولین سوالی که واسم پیش اومد اینکه چرا دو هزار، در واقع اینجا هزار به معنی بلبل هست و منطقه ای است که صدای آواز بلبلان اون رو به این نام مشهور کرده.

نیم ساعت رانندگی از تنکابن شما رو به این منطقه سرسبز میرسونه. رودخانه ای زیبا، کوههایی پر از برف، هوایی بسیار مطبوع که اثری از شرجی بودن توش دیده نمیشه. جاده ای زیبا از وسط جنگلی سرسبز  و هزاران جاذبه دیگه. واسه راحتی بازدیدکنندگان، یه پارک جنگلی پر از ویلاهای زیباست که میتونین شبی رو اونجا در وسط جنگل زیبای مازندران بگذرونین.

در اینجا چند عکس از این منطقه رو میذارم تا شما هم مثل من از دیدنش سرشار از انرژی بشین:

راستی پیشاپیش بهار زیبایی رو واسه همتون آرزو میکنم.

این فرصت رو واسه آرامشو و شادی روحتون از دست ندین