ولله توهین است به محبوب وقتی که عشقت از بی کسی باشد.عشق باید در اوج بی نیازی اتفاق بیفتد، آن وقت است که عاشق می مانی، آن وقت است که تنها معشوق دلیل ماندن است و بس.عشقی که از نیاز باشد، با رفع آن نیاز به حضیض می افتد. یا به فراموشی معشوق منجر می شود یا به مرداب عادت.

اما دریغ که تنها وقتی به گرداب مصیبت و بلا دچار می شویم او را می خوانیم و تا به ساحل امن آسایش که رسیدیم فراموشش می کنیم.

ولی او آنقدر مهربان است، که باز هم منتظر ما می ماند.او خود عاشق ماست.می گوید من گنج مخفیم، مرا پیدا کن.می گوید: صد بار اگر توبه شکستی باز آی ... آغوشش همیشه برای ما باز است.هر صبح را که به ما هدیه می کند،فرصتمان داده تا باز گردیم...

من طلبنی ، وجدنی .

و من وجدنی ، عرفنی .

و من عرفنی ، عشقنی .

و من عشقنی ، قتلة .

و من قتلته انا دیة .

هر کس مرا طلب کند ، پیدایم خواهد کرد .

و هرکس مرا پیدا نمود ، خواهدم شناخت .

و هرکس مرا شناخت ، عاشقم خواهد شد .

و هرکس عاشقم شد ، خواهمش کشت .

و هرکس که به تیر عشق من کشته شود ، خود دیه اش خواهم بود .

پی نوشت:تا سه هفته ی دیگر نمی توانم در خدمت شما دوستان خوب باشم.برایتان آرزوی موفقیت دارم.

یا حق.